لرزه افتاد بر زمین ز فراق

همچو تیر نظر ز عالم فرش

تا نگه کرده ای رسد بر عرش

چون در آورد پا به پشت براق

شد سلیمان به تخت گاه فلک

تابعش گشت جن و انس و ملک

در همان دم ز پرده های سپهر