بود در کوه گشته و هامون

محنت عاشقی کشیده بسی

تنش از عشق جسم بی جان بود

رگ برو همچو عشق پیچان بود

کار فرهاد کرده و مجنون

بس که می داشت میل عشق مدام

عشق می گفت در محل سلام