ز سروقد دلجویت مکن محروم چشمم را

که می با دیگری خورده ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی بندی خدا را زود صیدم کن

که آفت هاست در تاخیر و طالب را زیان دارد

بدین سرچشمه اش بنشان که خوش آبی روان دارد

ز خوف هجرم ایمن کن اگر امید آن داری

که از چشم بداندیشان خدایت در امان دارد