همچو کاغذ سفید گردیده

قامتت را الف هواخواهست

ها زشوقت دو چشم بر راهست

صاد چشم امید ببریده

دور از آن چشم نیست نقطه صاد

که برون آمدست نقطه ضاد

دال بی طره تو بدحالست