لب حسرت گرفته بر دندان

دال بی طره تو بدحالست

این که خم شد قدش بر آن دالست

سین ز هجران آن لب خندان

همچو شین است بی تو سرکش کاف

که کند سینه را شکاف شکاف

جانب قاف گر شوم نگران