خواند همزاد را به خدمت خویش

تشنه مردم ز شوق در ظلمات

شاه شیرین زبان شکرلب

بار دیگر چو رفت از مکتب

که چه می گفت با تو آن درویش؟

قصه را پیش شاه کرد بیان

به طریقی که حال گشت عیان