هر قدم رو به خاک می مالید

رو به شاه جهان پناه آورد

با تن زار و سینه ی غمناک

دل مجروح و دیده نمناک

از دل دردناک می نالید

هر دم آهی کشیدی از دل تنگ

تا از آن آه سوختی دل سنگ