هست شکل دم تو قلابی

در نگین تو جمله روی زمین

بارها صید فربه آوردی

خود قناعت به استخوان کردی

که مرا می کشد به هر بابی

شب روانی که قلب و حیله گرند

از تو شب تا به روز بر حذرند