شب روانی که قلب و حیله گرند

خود قناعت به استخوان کردی

هست شکل دم تو قلابی

که مرا می کشد به هر بابی

از تو شب تا به روز بر حذرند

گریه کرد و ز دیده آبش داد

وز دل خون چکان کبابش داد