ریخته مشک ناب بر کافور

ماه چون کاسه پنیر شده

کوچ ها همچو جوی شیر شده

سایه ظلمت فگنده بر سر نور

در چمن سایه های برگ چنار

چون سیه کرده پنجه های نگار

سایه برگ بیدگاه شمال