شادی روی کسی خور که صفایی دارد

ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق

هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد

نغز گفت آن بت ترسابچه باده پرست

خسروا حافظ درگاه نشین فاتحه خواند

و از زبان تو تمنای دعایی دارد