باز با دلشدگان ناز و عتابی دارد

آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

از سر کشته خود می گذری همچون باد

چه توان کرد که عمر است و شتابی دارد

ماه خورشید نمایش ز پس پرده زلف