کی کند سوی دل خسته حافظ نظری

ترک مست است مگر میل کبابی دارد

جان بیمار مرا نیست ز تو روی سوال

ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد

چشم مستش که به هر گوشه خرابی دارد