قد من شد عصای پیری تو

شرم دار از قد شکسته خویش

وز میان شکسته بسته خویش

پیری و بهر دستگیری تو

هست بی من بسی شکست تو را

که نگیرد کسی به دست تو را

چون ز تیری و کمان سخن گویند