هست بی من بسی شکست تو را

وز میان شکسته بسته خویش

پیری و بهر دستگیری تو

قد من شد عصای پیری تو

که نگیرد کسی به دست تو را

چون ز تیری و کمان سخن گویند

نام تو بعد نام من گویند