چون ز تیری و کمان سخن گویند

قد من شد عصای پیری تو

هست بی من بسی شکست تو را

که نگیرد کسی به دست تو را

نام تو بعد نام من گویند

پیش بازوی پردلان ننگی

با وجودی که صد من سنگی