در زمین است و آب شده

آن نه دریا که بود صد قلزم

صد چو طوفان نوح در وی گم

چرخ گویی در اضطراب شده

موج او سر بر آسمان می سود

یعنی از ماه تا به ماهی بود

عالمی را به آب کرده خراب