چون نگین نقش آن دهان دارد

شکل دور نگسن چو چشمه میم

جیم و میمی چنین به دهر کم ست

تا گدا این دو حرف یافت جم ست

گر زنم بوسه جای آن دازد

بوسه اش می زد و نمی زد دم

که به لب مهر داشت از خاتم