طلب حاجت و مراد کند

ای بسا شاه عاقبت اندیش

که ز شاهی گذشت و شد درویش

هر که بر درگه تو داد کند

اگرش هیبت تو لال کند

نتواند که عرض حال کند

همچو گل بر رخسش تبسم کن