هر که را بخت بد ز پا انداخت

رفت و گفت از سر حسد با شاه

نزد ارباب عقل معلوم ست

که نظر سوی ناکسان شوم ست

دیگرش سر بلند نتوان ساخت

حذر از قوم بخت برگشته

که چو خویشت کنند سرگشته