که مگر عارفی رسید به شاه

مردم از خواب دیده بربستند

از تماشای ره نظر بستند

خواب دیدند شاه و جمله سپاه

همچو خضرش لباس سبز به بر

خلعتی سبزتر ز سبزه تر

گفتش آن دم که بر عزیمت جنگ