تا بوی باده پرده کشد پیش رو مرا

اکنون تو را کشم که نگویی به هیچ کس

این سر به مهر حکمت راز مگو مرا

مستت کنم ز باده و می را کنم حرام

هشتاد تازیانه زنم بر تو وقت هوش

در مستی ار به عقل شوی رازگو مرا

کاین عقل جزوی از پی نظم معاش هست