صوفی نشد ریاضت چل ساله سودمند

از ابلهی گناه شمارد نگاه را

می خوردنم به مجلس جانان گناه نیست

آسوده در بهشت چه داند گناه را

یک دم بیا و میکده کن خانقاه را

کو باده دو ساله و ماه دو هفته ای

تا شب به عیش روز کنم سال و ماه را