چو سنگ سختم آتش در درونست

که بی رحمند ترکان وقت غارت

به خون دل بسازم از غم دوست

ناعت کرد باید در تجارت

تنم را زان نمی سوزد حرارت

از آن رو بی تو چشمم کس نبیند

که نبود بی تو در چشمم بصارت