به شادی بگذرانم بعد از این عمر

تنم را زان نمی سوزد حرارت

از آن رو بی تو چشمم کس نبیند

که نبود بی تو در چشمم بصارت

که غم جانم نبیند از حقارت

پس از قتل پدر شیرویه دانست

که شیرین دست ندهد بی مرارت