کس بر او دست نیابد که سر زلف تو بستست

دل دیوانه که خود را به سر زلف تو بستست

چکند طالب چشمت که ز جان دست نشوید

بوی خون آید از آن مست که شمشیر به دست است

به امیدی که شبی سرزده مهمان من آیی