شب تنهاییم در قصد جان بود

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

خیالش لطف های بی کران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم

که با ما نرگس او سرگران کرد