نغمهای آوخ آوخ خاست زان حورا سرشت

کاین شغب بسیار و آن دیگر شبق بسیار داشت

لب همی سودند برهم آری آن را این سزد

کاین به لب شنگرف وآن برپشت لب زنگار داشت

کانچنان دلکش نوایی زخمه مزمار داشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت