کس محتشم نیامد وکس محتشم نماند

چون ابر در فراق تو از بس گریستم

در چشم من چو چشمه خورشید نم نماند

می ده که وقت آمدن و رفتن از جهان

ای خواجه عمر جام سفالین دراز باد

کاو بهر باده هست اگر جام جم نماند

قاآنیا دل تو حرم خانه خداست