چون لب ساغر لب شیرین شورانگیز او

زان سبب در کشتن عاشق مدارا کند

گرد او آشفتگان جمعند و گویی ساحریست

کز بنات النعش ترکیب ثریا می کند

بس که جان بخش است بوسیدن تقاضا می کند

شاهد و شمع و شراب و شهد و شکر گو مباش

کار آن هر پنج را او خود به تنها می کند