بار منت می نهد بر دوش یاران زان سبب

از وطن دل می کند در فارس ماوا می کند

سر به دوش همنشینان چون نهد وقت سرود

ماه را ماندکه جا در برج جوزا می کند

وقت خواندن تکیه بر دوش احبا می کغد

سینه او چون به درد آید به درد آید دلم

کز احبا رو چرا سوی اطبا می کند