دل به مستی یک شب از دستم به عیاری ربود

سرمه در چشم سیاه خود به عمدا می کند

هیچ کحالی ندیدم بهتر از رخسار او

زانکه چشمش هرکجا کوریست بینا می کند

هرچه می گویم بده امرو ز و فردا می کند

بوسه جانبخش و چشم جانستانش هر نفس

کار عزرائیل و اعجاز مسیحا می کند