شب که از عمر شمردیم شب دوشین بود

شب دوشین که مرا لب به لب نوشین بود

گاه لب بر لب جانانه و گه بر لب جام

تا دم صبح مرا کار به شب دوش این بود

نوعروسیست جهیزش همه شادی و نشاط