مشتاق روی دوست نخواهد به غیر دوست

بر من ز یک نیامدنت تا چها رود

دور از تو شخص من پر کاهی فزون نبود

وانهم به باد رفت کنون تاکجا رود

کان مدعیست کش سخن از مدعا رود

گر خاک پارس شد همه دریا عجب مدار

زین آبهای شور که از چشم ما رود