با زبان چو منی خاصه که در مدحت شاه

وقتی از خطه کرمان سوی بغداد رود

آن نه بالاست بلاییست که از رفتن او

دل و دین و سر و سامان همه بر باد رود

ستمست ار سخن از سوسن آزاد رود