هم لب جانبخش دارد هم جمال دلفریب

گاه شرم آلوده گاهی بی محابا می رود

او به صحرا می رود وز رشک خاک راه او

در دو چشم ما ز اشک شور دریا می رود

یوسفست این می خرامد یا مسیحا می رود

من هم از دنبال او افتان و خزان می روم

هرکجا خورشید باشد سایه آنجا می رود