باده در شیشه همان به که پری وار بماند

تاکه در خواب نگارم به کسی رخ ننماید

من خود این تجربه کردم که می از دست جوانان

ضعف پیری ببرد زور جوانی بفزاید

ورنه عقلم کند از ریشه گر از شیشه درآید

چشم بینا چه تمتع برد از آتش سینا

آب مینا مگرت گرد غم از دل بزداید