سر تا به قدم مردم از وجد به رقص آیند

چونست که اسماعیل هرگه به خروش آید

هشیار رود از هوش بی هوش به هوش آید

آواز دلاویزش هرگه که به گوش آید

از نغمه لب نوشش صد نیش زند بر دل

من بنده این نیشم کز آن لب نوش آید