حسن تو وگفتار من این هردو جهانگیر

ای حسن تو چون فتنه چشم تو جهانگیر

صد سلسله دل در خم زلف تو به زنجیر

عشق من و رخسار تو این هردو جهانسوز

قدم چوکمان قد تو چون تیر از آن رو

تند از بر من می گذری چون زکمان تیر

هر آیه رحمت که در انجیل و زبورست