خال تو به چهر تو سپندیست برآتش

ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوش

وی صفحه رویت ز خط و خال منقش

موی تو به روی تو عبیریست به مجمر

روی تو حدیقه گل اما گل بی خار

لعل تو قنینه مل اما مل بی غش

یک سوی کشد عقلم و یک سوی د گر عشق