رعد بنالد ز تجلی برق

از سخن خلق ببستیم گوش

ناصح از آن چهره نپوشیم چشم

گر تو توانی نظر از ما بپوش

از تو کنون جلوه و از ما خروش

پرده دعوی بدرد دست غیب

گر نبود فضل خدا عیب پوش