صوت او جان را به وجد آرد ولی از راه گوش

لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش

آن برد از چشم خواب و این برد از گوش هوش

حسن او دل را به رقص آرد ولی از راه چشم

شوق دیدار نکویش پیر را سازد جوان

شور آواز حزینش خام را آرد به جوش

چون به بزم باده برخیزد ز لب آواز او