شوق دیدار نکویش پیر را سازد جوان

آن برد از چشم خواب و این برد از گوش هوش

حسن او دل را به رقص آرد ولی از راه چشم

صوت او جان را به وجد آرد ولی از راه گوش

شور آواز حزینش خام را آرد به جوش

چون به بزم باده برخیزد ز لب آواز او

بانگ چنگ از جام می آید به گوش باده نوش