شور آواز حزینش خام را آرد به جوش

حسن او دل را به رقص آرد ولی از راه چشم

صوت او جان را به وجد آرد ولی از راه گوش

شوق دیدار نکویش پیر را سازد جوان

چون به بزم باده برخیزد ز لب آواز او

بانگ چنگ از جام می آید به گوش باده نوش

ای که گویی گر ننوشد می چسان آید به رقص