بانگ چنگ از جام می آید به گوش باده نوش

شوق دیدار نکویش پیر را سازد جوان

شور آواز حزینش خام را آرد به جوش

چون به بزم باده برخیزد ز لب آواز او

ای که گویی گر ننوشد می چسان آید به رقص

او به می حاجت ندارد با دو چشم می فروش

از پس دیوار باغی گر صدایش بشنوی