راست بودست اینکه مجنون انس گیرد با وحوش

از پس دیوار باغی گر صدایش بشنوی

می خوری سوگند کاینک بلبل آمد در خروش

رام شد با آهوی چشمش دل دیوانه ام

گر نه یوسف از چه در مصر جمال آمد عزیز

ورنه داود از چه دارد زلفکان درع پوش

او گر اسماعیل مردم را چرا قربان کند