موی او بر روی او قاآنیا گر بنگری

هم زند از نغمه نیش و هم دهد از بوسه نوش

جای دارد گر بترسد زو امیر ملک جم

زانکه او از زلف دارد مار ضحاکی به دوش

خیره گردی کز چه شیطان چیره آمد بر سروش