چند زنی بر ابروان این همه پیچ و تاب و خم

چند قرین ناله ای داغ به دل چو لاله ای

خیزو بده پیاله ای تا برهیم ازین نقم

چین بگشا ز گیسوان، تازه کن از طرب روان

مژده بده که صبحگه شاه جهان رسد ز ره

از قمرش بسر کله وز ملکش به بر خدم