جان دادم و افسوس که جان نیست گیاهی

انصاف نباشد دل ما این همه خستن

زین پیش همه کام تو می جستم و اکنون

امید ندارم به جز از دام تو جستن

کاو زنده شود سال دگر باز برستن

قاآنی ازین پس ز خیال تو صبورست

با آنکه محالست صبوری ز تو جستن