پیش از حلول روح که گوید ثنای تو

هر روز کافتاب ز مشرق کند طلوع

تا شب چو ذره رقص کند در هوای تو

اندر مشیمه نطفه زبان خواهد از خدای

نارسته برگ و بار درختان ز گل هنوز

اندر درون دانه نماید دعای تو

نظاره جمال جمیل تو کرد عقل